سلام عزیزم
ممنونم سما جون از توضیحات دقیق و کاملت. واقعا لذت بردم از اینکه خوب درک کرده بودی و به نکاتی اشاره کرده بودی که انگار من رو از نزدیک دیدی و کاملا میشناسی. دقیقا من به این استرس عادت کردم. از جایی شروع شد که من 7 سال پیش تو یه شرکت خصوصی مشغول به کار شدم که طرف قرارداد چندین وزارت خونه و سازمان دولتی بود. من هم مسوول 3 تا سیستم بودم که تو چند تا از این وزارت خونه ها و سازمانها پیاده سازی و راه اندازی شده بود و همزمان مثل این بود که من مسولیت 30 سیستم رو بر عهده داشتم. بقیه داستان رو که خودت اینقدر دقیق و زیبا گفتی که دیگه لازم نیست من چیزی بگم. اما نتیجه همون شد که من به این استرس عادت کردم و هنوز هم مثل یه توهم همراهمه.
خیلی خیلی ممنونم عزیزم.
موفق باشی و شاد و سلامت.

سلام زهرا جان.
درسته اولای کار به هر حال آدم یه جورایی تحت نظر هست و سعی میکنه خیلی انرژی بذاره تا بتونه خودش رو ثابت کنه، اما من ده سال هست که کار میکنم و تو این شرکت هم الان یک سال و نیمه که از کارم میگذره و همه دیگه من رو میشناسن و خدا رو شکر راضی هستن، اما این استرس دست از سرم بر نمیداره
موفق باشی عزیزم

نمیدونم، مشکل من به از زیر کار در رفتن نداره. یعنی هیچ وقت از زیر کار در نرفتم، چه عاشقش باشم و چه ازش متنفر باشم. همیشه هر کاری به من بسپرن از همون لحظه اول تمام انرژیم رو میذارم که انجامش بدم. مشکلم هم همینه. اما خیلی زود دچار استرس میشم که مبادا کار انجام نشه و بقیه تو کارشون بمونن.

سلام
ممنونم، امیدوارم همیشه شاد و موفق باشید

سلام
تو این پست راجع به برنامه نویسیی توضیح دادم.
موفق باشید.

درسته خیلی بده که استرس رو به دیگران منتقل بشه.

آره میدونم خیلی وحشتناکه، ولی باور کنید دست خود آدم نیست. یعنی در مورد خود من تو اون لحظه به قدری استرس دارم که دیگه حتی متوجه نیستم که دچار استرس شدم. ولی دارم تلاش میکنم که کم کم این مشکل رو حل کنم.

ممنونم

از دل من گفتی . منم اینطوریم یعنی خدا نکنه کار بخواد بمونه تمام خانواده درگیر کار من میشن .نه مهمونی میچسبه نه از تعطیلات لذت میبرم باید اگه تا صبح هم شده بشینم کارو تموم کنم. دوست روانپزشک من میگه اینم نوعی ابسشنه نمیدونم ولی ما خودمون خیلی عذاب میکشیم.

سلام
من این روزها خیلی فکر کردم به این مسئله و به این نتیجه رسیدم که استرس من از زمانی شروع شد که تو یه محیط استرس زا و تحت فشار کار میکردم، یه جورایی از اون به بعد این استرس تو وجود من مونده و با تغییر محیط و آروم شدن محیط اطرافم باز هم خود به خود اون محیط برام تداعی میشه و دچار استرس میشم. و واقعا عذاب میکشم و اطرافینم رو هم عذاب میدم.