رمان تاریخی امینه، نوشته مسعود بهنود رو میخونم. کتاب فوق العاده زیباییه. داستان مربوط به اواخر دوره صفوی هست. امینه، خاتون سوگلی شاه صفوی هست که از دربار شاه سلطان حسین به  ایل قاجار میره. از وقتی خوندن این کتاب رو شروع کردم مرتب تصویر امینه رو توی ذهنم نقاشی میکنم. میخوام امینه رو تو فضایی از تلفیق مکتب رضاعباسی(صفویه) و مکتب تهران(قاجار) نقاشی کنم. تا به حال کارهای تلفیقی انجام ندادم. اصلا نمیدونم از نظر هنر نگارگری این کار صحیح هست یا نه. اما ذهنم بد جوری دگیر این موضوع شده.

مهم اینه که اون چیزی که تو ذهنم هست رو پیاده کنم. اگه کسی منبعی رو میشناسه راجع به کارهای تلفیقی ممنون میشم به من معرفی کنه؟ فکر میکنم میکنم مطالعه دقیق تر مکتب بهزاد بتونه بهم کمک کنه. کارهای استاد بهزاد (کارهای که بعد از سفر به اروپا انجام دادن) تلفیقی هست از نقاشیهای رئال و مینیاتور. پس میشه.

حداقل این هست که این تابلو نقاشی یک اثری هست که به دل خودم میشینه. من همیشه میگم آدم هر تغییری رو که دوست داشته باشه میتونه تو نقاشیهای خودش ایجاد کنه. نقاشی خودشه، اختیارش رو داره. مگه نه؟