سلام معصومه جان. خیلی خوش اومدید
خوشحالم که خوشتون اومده
آره عزیزم این یکی از کمپینگ های نزدیک هست که من برای رفتن روزانه و پیک نیک می پسندم. کنار دریاچه ست. محیطش خیلی خوشکله، محل بازی برای بچه ها داره، کنو هم اجاره میدن. ورودی روزانه اش هم 14 دلار هست برای هر ماشین.
مرینلد هم کمپینگ داره. یه پارک آبی هست نزدیگ نایاگرا فالز که انواع شو دلفینها و شیر دریایی و بازیهای آبی داره.
اون جای اولی که گفتم تو مسیر همون گردش های پاییزی هست که قبلا تو این پست نوشتم. ما معمولا اواسط اکتبر میریم تو اون مسیر و رنگها فوق العاده هستند.
این هم هست که کنار همون آبشاری هست که عکسش رو تو پست گردش پاییزی گذاشتم. هم نزدیکه و هم بچه ها حتما خیلی خوششون میاد. محیط زیبایی هم برای عکاسی داره.
خوش بگذره

ممنونم بنفشه جون، ممنون از تو که با وجود همه استرس و فشار اینروزها باز هم به من محبت داری و به اینجا سر میزنی. امیدوارم همیشه و همه جا شاد و سلامت و پیروز باشی عزیزم.

سلام
ممنونم دوست عزیز
این آدرس سایت دکتر کرمانی هست که همه موارد و جزئیات رو توضیح دادن
موفق باشید

آره، به نظر من هم نوع رفتار پدر و مادرهای ایرانی کاملا متفاوته. البته خوب من که اصلا تجربه ندارم و دوستم هم بچه ش الان 15 سالشه و به قول خودش شاید رفتار پدر و مادرهای جدید کمی تغییر کرده باشه اما به نظر من نه! اصلا تغییر نکرده، همونقدر حساس هستن و با وسواس میخوان همه کارهای بچه ها رو خودشون انجام بدن. و اینقدر وقت صرف بچه هاشون میکنن که یه جاهایی میبُرن و کم میارن. چون واقعا میبینی یه مدت کلا خودشون رو فراموش میکنن.
روز آخر که ما اونجا بودیم یه خانواده چهار نفره (یه پدر و مادر با دو تا بچه کوچولو حدودا 3 و 4 ساله) سوار کنو بودن بعد نزدیک ساحل که رسیدن یهو نمیدونم چی شد که کنو چپ شد، انگار پدره مخصوصا اینکار رو کرد، عمقش کم بود، مثلا تا زانو. بعد بلافاصله پدر پرید تو دریاچه و با سطل، هی آب ریخت رو سر بچه ها و همه شون غش غش میخندیدن. بعد من و دوستم گفتیم ببین حالا اگه ایرانی بودن اول مامانه جیغ و ویغ که وای بچه هام و … هی به شوهرش احتمالا غر و غر که حواست کجاست و چیکار میکنی و چرا چپ کردیم و… بچه ها هم حتما گریه و زاری راه مینداختن. اما اینا از همین اتفاق هم کلی لذت بردن و خندیدن. به نظرم گاهی وقتها نه اینکه همیشه ایجوری باشه اما خوب بعضی وقتها، پدر و مادرها با حساسیتها و مهربونی هاشون فرصت لذت بردن از کودکی رو از بچه هاشون میگیرن.

ممنون عزیزم، شما هم همینطور
به امید خبرهای خوب برای شما، امیدوارم که به زودیِ زود بتونید بیایید و بالاخره از این همه استرس فرم و مدیکال و ویزا به آرامش برسید
جلیله جان این سری آخر که رفته بودیم کمپینگ، من و دوستم دیدیم خانواده هایی که با بچه کوچولو اومده بودن همشون یه چادر کوچولو هم بغل چادر خودشون داشتن. شاید برای اینکه هم بچه ها حس استقلال بیشتری داشته باشن و هم اینکه فکر میکنم بیشتر با وسایل خودشون سرگرم هستن. یه جورایی براشون حکم اسباب بازی داره، کلا از هر وسیله ای مثلا چوب ماهیگیری یه دونه کوچولو و بچه گونه ش هم داشتن. هرچند بچه ها کلا دوست دارن از وسایل بزرگترا استفاده کنن

ممنونم ستاره جان.
شاد باشید

سلام معصومه جان، به سلامتی، امیدوارم که سفر خوبی در پیش داشته باشید و در پروسه مهاجرت به کانادا موفق باشید و به همه آرزوهای خوبتون برسید.
این نوع مسافرت ها سختی و آسونیش به خود شما بستگی داره. تو کمپینگها بیشتر آدمها به خاطر بچه هاشون میان چون واقعا بچه ها لذت میبرن. من دیدم کسانی رو که با چند تا بچه از یکساله تا شش – هفت ساله میان کمپینگ. اما کلا در مورد کمپینگ، گفته میشه آدمها دو گروه هستن، یا عاشق کمپینگ یا متنفر از اون. یعنی متوسط براش وجود نداره. بستگی داره خودتون جزء کدوم دسته باشید. بهتره اگه تجربه کمپینگ ندارید اول از کمپینگ های سرویس دار که هم برق دارن و هم حمام و رخت شویی و … شروع کنید. کمپینگهایی که خیلی به شهر محل اقامتتون نزدیک هستند که اگه شب دیدید اقامت براتون مشکله بتونید راحت برگردید. همینطور میتونید اول کلبه جنگلی اجاره کنید. اکثرشون هم کنار دریاچه یا رودخونه هستن. همه امکانات رو هم در اختیار دارید.

مرسی خانومی