** امروز هوا آفتابیه. روز یکشنبه سری دوم ترشی لیمو رو درست کردم. اینبار هم چهار تا شیشه. امسال هشت تا شیشه درست کردم. فعلا لیموهای فلفل نمکی شده رو تو شیشه چیدم تا عصاره شون در بیاد و تلخیشون بره. دیشب دیدم فقط به اندازه دو سانت کف شیشه آب انداخته. امروز گذاشتمشون پشت شیشه تا حسابی آفتاب بخورن و شب آبلیمو روشون بریزم و بذارمشون تو سرداب تا جا بیافتن. سری قبل هر سه روزش هوا آفتابی و گرم بود و حسابی آفتاب خوردن قبل از اضافه کردن آب لیمو. اینبار اما نه. فقط یک روز آفتاب میخورن. اما فکر کنم همین هم کافی باشه. ظاهرشون که اینو میگه*.

** پارسال که رژیم گرفتم هفت کیلو وزن کم کردم(فقط چهار کیلوش اضافه وزن بود، بقیه اش رو برای حاشیه امنیت و مانکن بازی کم کردن) دیگه از اون به بعد رژیم خاصی نداشتم. هر غذایی رو هر چقدر که خواستم خوردم، فعالیتم بد نیست. معمولیه. تو این مدت فقط دو کیلو برگشته. ده روز پیش دوباره رژیم رو شروع کردم. برای کم کردن سه کیلو. الان یک و نیم کیلو کم کردم و فیکس شده. در کنارش چای سبز هم به اندازه کافی خوردم و ورزش هم کردم. دو سه روزی هم هست که ورزشی مخصوص کشیدگی پاها و زیبا شدن پاها،  انجام میدم. تاثیرش فوق العاده بوده. یعنی تاثیر همه اینها روی هم. ویدئوی ورزش رو میذارم اینجا شاید کسی دوست داشته باشه تو خونه انجام بده. برای اونایی که مثل من اهل کلاس های فیتنس و اروبیک نیستن و ترجیح میدن تو خونه ورزش کنن. من خودم از تو خونه ورزش کردن بیشتر نتیجه میگیرم. چراش رو نمیدونم اما شاید چون از ورزش کردن تو خونه بیشتر لذت میبرم.

** آخر هفته میریم مسافرت. بهتره بگم اول هفته آینده. هشت روزی نیستیم و قراره که بدون اینترنت و موبایل و بی خبر از دنیا فقط و فقط استراحت میکنیم. هر دو هیجان زده ایم و هر چه بیشتر به تاریخ سفر نزدیک میشیم هیجان و البته استرسمون بیشتر میشه. استرس اینکه مبادا هتل اونطوری که توی ری ویو ها خوندیم نباشه. مبادا هوا خوب نباشه. نکنه از ساحلش خوشمون نیاد. من معتقدم تو مسافرت نباید سخت گرفت تا به آدم خوش بگذره. اما این از این تیپ مسافرتهاییه که فقط و فقط برای استراحت و تفریح و ریلکس شدن میریم و نمیشه گفت بی خیال و سخت نگیر. امیدوارم همه چیز اونطوری باشه که انتظارش رو داریم و براش برنامه ریزی کردیم.

** چند روز پیش که برای خرید نون تافتون به یکی از سوپر مارکتهای ایرانی رفته بودیم چشمم خورد به یه سینی شیرینی کلمپه کرمونی. من عاشق کلمپه هستم و تا به حال اینجا ندیده بودم. ده تا دونه خریدم. ترسیدم تازه نباشه. اما وقتی رسیدیم خونه و با چای خوردیم دیدم فوق العاده تازه و خوشمزه ست :) طرز تهیه اش رو تو اینترنت پیدا کردم. شاید خودم یک بار درست کردم.

** از همون فروشگاه دو تا ظرف دیزی سنگی مشهدی هم خریدم. دو سال پیش از فروشگاه کره ایها یه قابلمه سنگی خریدم  توش آبگوشت درست میکنم خیلی هم عالی میشه. شبیه ظرفی که تو عکس زیر هست. خیلی خوبه اما قیافه اش اون حس نوستالوژیک رو به آدم نمیده. اما این دیزی سنگی که از سوپر مارکت ایرانی خریدیم دقیقا همون دیزی سنگی های خودمونه و حسابی آدم رو میبره رستوران سنتی آذربایجانیها تو میدون راه آهن. من عاشق اون رستوران بودم و با اینکه رفتن تا اونجا خیلی سخت و انرژی بگیر بود اما سالی دو سه بار به بهانه های مختلف به خودمون جایزه میدادیم و میرفتیم اونجا. محیطش و مرام صاحب رستوران و سرویسش رو دوست داشتم. الان رو نمیدونم همونطوریه یا نه اما اون موقع ها که عالی بود. هیچ جا رو ندیده بودم مثل اونجا باشه. بیشتر رستورانهای سنتی معروف رو تست کردم و آخرش هم با فاصله خیلی زیادی این رستوران بهتر از همشون بود.

*پینوشت یک: این مدل ترشی لیمو که من درست میکنم هندیه، اصلا توش سرکه نداره. لیمو های کوچولو رو چهار قاچ میکنم طوریکه قاچها از هم جدا نشن. نمک و پودر فلفل قرمز رو با هم مخلوط میکنم طوریکه صورتی رنگ بشه. بعد لیموهای چهار قاچ شده رو دو بار از وسط باز میکنم و لا به لای هر بار باز کردن یک قاشق مربا خوری از مخلوط فلفل و نمک می ریزم طوری که حسابی قلمبه بشه و روی هم تو یه شیشه میچینم  و رو درشون پارچه نازکی میندازم. میذارم سه روز توی آفتاب بمونه. عصاره زلالی از لیمو ها خارج میشه و ته ظرف ته نشین میشه. ایران که بودیم تقریبا بعد از سه روز نصف ظرف رو عصاره لیمو پر میکرد. اینجا اما سه سانت نهایت. لیموها تقریبا خشک میشن و همین باعث میشه که تلخی پوست لیمو گرفته بشه و واکنشی که انجام میشه تو خوش طعم شدن ترشی خیلی موثره. بعد از سه روز کل شیشه رو با آب لیمو پر میکنم و  درش رو میبندم و میذارم یکی دو ماهی بمونه(اون عصاره غلیظ و زلال خیلی مهمه ها اصلا دورش نریزید، آب لیمو رو روی اون اضافه میکنید). طعمش فوق العاده ست و ترشی محبوب من و همسریه. این ترشی هندی فوق العاده خوش عطر و خوش طعمه. انواع مختلف این ترشی رو درست میکنن اما من عاشق این یکی هستم. بعضی ها با پوست لیمو درست میکنن. بعضیها با سرکه و آب تمبر هندی. اما من هیچ کدوم رو دوست ندارم و فقط همین مدلی رو دوست دارم. بعضی ها هم لیموها رو ورقه ورقه میکنن و لابه لای لیمو ها فلفل و نمک میریزن و میذارن دو سه روز بمونه بعد آب لیمو میریزن روش. طعمش با اینی که من درست میکنم تفاوتی نداره اما من دوست دارم لیمو ها توش شکل لیمو داشته باشن :)

پینوشت دو: این پست کلا خوردنی شدا نه؟ یه پست مخصوص شکمو ها بود ;)