چند روزی بود که سرفه میکرد و آب ریزش بینی داشت. البته آبریزش بینی رو خیلی وقت بود که داشت، مژه هاش به خاطر شیمی درمانی ریخته و همین باعث میشه آب ریزش چشم و بینی داشته باشه. اما دیروز که از دکتر برگشتیم حالش خوب بود بعد یه کمی ناخوش احوال شد. امروز باز هم موندیم خونه که استراحت کنه. ساعت سه بعد از ظهر بود که تبش رفت بالا. روی 38.5 بود که گفتم سریع آماده بشه بریم بیمارستان. ساعت سه و نیم بیمارستان بودیم. گفتند عفونت داره و سینوس هاش چرکی شده. آزمایش خون و عکس از ریه گرفتند. خوشبختانه ریه هاش سالم بود اما تعداد گلبولهای سفید خونش به صفر رسیده بود. سریع آنتی بیوتیک تزریق کردن. گفتند باید دو روزی بستری بشه. تا ساعت 12 شب که من بیمارستان بودم هنوز توی بخش تخت خالی نداشتند و همچنان توی اورژانس بستری بود. من مجبور شدم بیام خونه، چون گواهینامه من تا ساعت 12 شب فقط اعتبار داره.

جاش تو خونه خیلی خالیه اما خیالم راحته که جاش امنه و خوب رسیدگی میکنن. خوشبختانه وقتی اومدم تبش روی 37 بود و آنتی بیوتیک ها اثر کرده بودن. خدا رو شکر که عفونت فقط توی سینوسهاش بود. خدا رو صد هزار مرتبه شکر. دعا کنید زودتر مرخص بشه

پ.ن : روز پنجشنبه پزشک جراح گفت، که همچنان غده خیلی بزرگه اما به نسبت قبل از مرحله غیر قابل جراحی به مرحله به سختی قابل جراحی رسیده که این هم جای شکر داره. گفت باید ده دوره شمی درمانی رو حداقل انجام بده و بعد از ده دوره با توجه به نتیجه تصمیم میگیرن. اگه امکان جراحی تو کانادا وجود نداشته باشه اعزام میکنن به آمریکا.

خیلی برامون انرژی مثبت بفرستید