بارانی باید تا که رنگین کمانی برآید » سفر به نایاگرا

اخبار شبانگاهی

لاله — Wed, 14 Jan 2009 05:11:02 +0000

کمی استراحت میکنید.

همسری کارتون مورد علاقه اش رو نگاه میکنه و تو در جستجوی شباهتی هستی بین پسرک شیطونی که از ته دل به کارتونی میخنده که شاید برای چندمین بار داره میبینه و همسری که تا چند دقیقه پیش همه حواسش پی این بود که تو روی برف ها لیز نخوری و شال گردنت رو از جلوی دماغت باز نکنی.

دو لیوان آب جوش و دو پاکت نئوسترین آماده میکنی.لباسها رو توی کمد آویزون میکنی تا کمی خشک بشن.

نئوسترین ها رو که میخورید احساس میکنید هیچ ویروسی نمیتونه باعث سرماخوردگی شما بشه.و آرزو میکنید که بدن شما هم به اندازه قوه تخیلتون قوی باشه.

دوباره آماده میشید که برید بیرون.شدت بارش برف بیشتر و بیشتر شده.از پنجره بیرون رو تماشا میکنید.همه جا رو مه گرفته.یه لبخند بی اختیار روی لبهاتون میشینه . از اینکه نتونستید پنجره ای با ویوی کامل به هر دو آبشار داشته باشید ناراحت نیستید.فعلا تو این هوا همین یکی هم قابل رویت نیست.

کف پاهات به شدت درد مینه و وقتی داری پوتین پاشنه 10 سانتی رو میپوشی از خودت سوال میکنی که صبح موقع اومدن فکر کردی داری می ری عروسی؟

همسری می پرسه کجا بریم و تو جواب میدی Niagara-On-The Lake و میخندی!

ولی میترسی از طوفان.با خودت میگی کاش هوا رو دوباره چک کرده بودم.اما صبح که خبری نبود از طوفان.

ماشین جلوی هتل آماده ست.راه می افتید به سمت دهکده کوچولویی که یه بار تابستون رفته بودید و حالا میرید که برای بار دوم تجربه اش کنید.جی پی اس سرعتتون رو که محاسبه میکنه نشون میده که نیم ساعت دیگه به مقصد میرسید.یکم زیاد به نظر میاد .اما چاره ای نیست. با این برف. تند تر از این خطرناکِ.

وارد جاده که میشید فقط شمایید و برف و تاریکی.با خودتون فکر میکنید.شاید طوفانی در راهه و فقط شما ازش بی خبرید.

جی پی اس رو که نگاه میکنید میبینید فقط 15 دقیقه دیگه راه در پیش دارید.کم کم از دور چراغهاش رو میبینید.از کنار یکی دو رستوران رد میشید.جای خاصی رو در نظر ندارید.

یه کافه ایرلندی رو انتخاب میکنید.وارد کافه که میشید بوی چوب , گرما رو حس میکنید.دوتا ویولون که به دیوار چوبی کافه نصب شده تنها تزئینات کافه ست.یه موزیک ایرلندی در حال پخشه.کافه با میز و صندلی های چوبی و قدیمی فضای لطیفی رو داره.دقیقا همونی که تو ذهنت دنبالش بودی.

تو محیط گرم و زنده کافه، تاریکی و تنهایی جاده رو فراموش میکنید.اما همچنان برف در حال باریدنِ و شما نگران راه برگشت.

یه میز کوچولو با دوتا صندلی کنار پنجره رو برای نشستن انتخاب میکنید.غذا رو سفارش میدید.از اینکه اینجا هم بال مرغ داره خوشحال میشی و از سرآشپز خوشروی رستوران میخواهی که بال ها رو با سس خیلی تند برات آماده کنه.همسری بهت میخنده ،به اینکه باز هم تو بال مرغ سفارش دادی، و خودش یه استیک با سس قارچ سفارش میده.

میز کنار شما خانوم و آقایی در حال ورق بازی هستند.با خوت فکر میکنی لابد شب رو تو همین دهکده میمونن که اینقدر با آرامش اینجا نشستن.

چند نفری رو میبینی که دارن میکروفون رو تنظیم میکنند و ساز هاشون رو میارن.آماده میشن برای نواختن موسقی زنده ایرلندی.خوشحال میشی اما باز وقتی از پنجره بیرون رو نگاه میکنی به یاد مسیر برگشت می افتی.بعد باخودت فکر میکنی دیدن برف به این زیبایی چقدر لذت بخش بود اگر مجبور نبودی شب اون مسیر رو برگردی.

سر آشپز میاد کنار میز شما تا مطمئن بشه چیزی لازم ندارید.ازش میپرسید امشب قرار طوفان بشه ؟و اون میگه من حتی نمیدونستم قرارِ اینقدر برف بیاد.

دوست دارید باز هم بشینید .اما خسته اید.میترسید شب تو برف، تو جاده بمونید.احساس میکنی خوابت میاد.یه قهوه سفارش میدی و همسری هم یه کاپوچینو.

قهوه رو که تموم میکنی برف هم قطع شده .وسوسه میشی کمی بیشتر بمونید میخوای اجرای زنده موسقی ایرلندی رو ببینی.

ادامه دارد…

مشروح خبرها

لاله — Tue, 13 Jan 2009 00:59:57 +0000

دو روز رفتیم نایاگرا.

همه چیز عالی بود.هوا اما خیلی سرد بود.توی شهر نه!اما کنار آبشار خیلی.

تقریبا هر چیزی که نزدیکش بود تبدیل شده بود به یه مجسمه یخی.چند تا ماشین کوچولوی برف روب مرتب اونجا رو تمیز میکردن و نمک پاشی میکردن تا مسافرها بتونن نزدیک تر برن و قندیل های یخ رو از نزدیک تماشا کنن و عکس بگیرن.

دستها اما بی حس شده بودن.قطرات ریزی که تو فضای اطراف آبشار پراکنده بودند روی لباس شما تبدیل به یک لایه نازک یخ میشدند و اگر عکاسی کردن یا تماشای منظره زیبا کمی بیشتر طول میکشید شما هم شبیه به یک مجسمه یخی میشدید.

وارد فضای سرپوشده و گرم کنار آبشار که میشید کلاه پشمیتون رو که شبیه به کلاه خود شده از سر برمیدارید و یه قهوه از تیم هورتونز میخرید و سعی میکنید به زحمت اونرو تو دستاتون بگیرید.کم کم میتونید نوک انگشتاتون رو حس کنید.دوست دارید خیسی صورتتون رو بادستمال پاک کنید اما از این میترسید که دماغتون کنده بشه. کم کم یخها آب میشن و دوباره کلاه پشمی نرم و انعطاف پذیر میشه اما خیسِ خیس.قهوه رو آروم آروم میخورید و عکسها رو مرور میکنید و از اینکه چرا نتونستید خوب عکاسی کنید ناراحتید.به یاد میارید که تمام لنز دوربین از قطرات ریز آب و یخ پوشیده میشد.دستاتون هم که از شدت سرما میلرزید.دستاتون قدرت اینکه دوربین رو روی سه پایه نصب کنید نداشتند.

دوباره نفسی تازه میکنید و میرید بیرون که کمی عکاسی کنید.تند و تند و بی دقت فقط دکمه رو فشار میدید.چند بار این کار رو تکرار میکنید.از نتیجه کار زیاد راضی نیستید.اما با خودت میگی تو اون شرایط بهتر از این نمیشد.

تو این فصل مسافرهای زیادی نمیان اما با این حال شما نمی تونید اتاقی رو تو هتلی پیدا کنید که همزمان از پنجره اش هر دوتا آبشار آمریکایی و نعل اسب رو ببینید.همه اتاقها از قبل رزرو شدن.بالاخره به یه اتاق تو طبقه 28 در حالی که فقط به آبشار آمریکایی مسلط هست رضایت میدید.اتاق از هر جهت خوب و راحتِ و اگرچه نمیشه نعل اسب رو دید اما صداش رو میشه شنید.

برای نهار به رستوران بالای برج Skylon میرید.یه میز کنار پنجره ، از اونجا میشه هر دو آبشار رو دید.از دیدن منظره سیر نمیشید.

پذیرایی توی رستوران طوری انجام میشه که شما 2 ساعتی رو وقت دارید تا از اون منظره لذت ببرید.تابستونها باید از قبل جاتون رو رزرو کنید. الان اما مهمونهای ناخونده هم براحتی یه میز تو موقعیت عالی پیدا میکنن.

بعد از نهار و گشت کنار آبشار خسته اما پر از انرژی به هتل برمیگردید.سوییچ ماشین رو به مردی میدید که میخواد ماشین رو ببره پارکینگ هتل ، و ازش درخواست میکنید که نیم ساعت بعد ماشین رو براتون آماده کنه چون تصمیم دارید دوباره برید بیرون.بعد با خودتون فکر میکنید یعنی تا نیم ساعت دیگه، از خستگی بیهوش نمی شم؟!

یه لبخند میزنی و با خودت میگی فقط دو روز اینجاییم.بهتره از همه لحظاتش استفاده کنیم.

ادامه دارد…

نخست، اَهٌمِ اخبار!!!

لاله — Mon, 12 Jan 2009 00:28:36 +0000

سلام

من دو روز نبودم.رفته بودیم مسافرت.جای همه دوستان عزیز خالی بود.خیلی بهم خوش گذشت.ممنون که بهم سرزدید و با عرض معذرت از اینکه جواب دوستان رو ندادم.به زودی بر میگردم و جواب همه رو تو یه پست جدید میدم.

این هم چند تا عکس که این دو روز گرفتم.

خوش باشید

سفر تابستونی به آبشار نایاگرا

لاله — Sun, 04 Jan 2009 19:07:18 +0000

عنوان این پست رو گذاشتم سفر تابستونی چون تصمیم داریم تو زمستون هم بریم

بعد یادم افتاد که در باره سفر تابستونی چیزی ننوشتم و عکس هاش هم همینطور.گفتم اول عکسهای سفر قبلی رو بذارم تا بعد که زمستون رفتیم و عکس گرفتم بتونید تفاوت بین زمستون و تابستون این آبشار غول پیکر رو هم ببینید.ما یه روزه رفتیم.صبح زود رفتیم و شب تا رسیدیم خونه 12 شب بود.وقتی رسیدیم هم مهمون از شهرستان برام رسید(همون مونتریال) .البته از اینجا حدودا یک ساعت و نیم راهه ولی ما تا شب موندیم چون اونجا هرشب ساعت 8:30 مراسم نور افشانی دارن و آبشار رو با نور افکن های بزرگ نور پردازی میکنن که دیدنیه.در ضمن همه این عکسها با دوربین فنقلی خودم گرفته شده به غیر از اون عکس مربوط به نور پردازی که جناب همسر افتخار دادن و نقش عکاس خانواده رو بازی کردن.که در اینجا از همکاری ایشون تشکر میکنیم.

نایاگرا فالز اسم یه شهر کوچولوِ که چون توریست زیاد داره پر از کازینو و کلاب و هتل و رستوران های جور و واجورِ.

شهر مرزی بین کانادا و کشور دوست و همسایه آمریکا هم هست.با یه پل این دو تا کشور تو این نقطه به هم وصل شدن.رودخونه ای که این آبشار بهش میریزه یه مرز مشترک بین آمریکا و کاناداست.آبشار اصلی که بزرگتر و زیباتر و اصلا اصلی ترین آبشار نایاگرا ست که همون آبشار معروفه به شکل نعل اسب هست و متعلق به کاناداست.کشتی هایی اونجا هست که بهشون فِری گفته میشه که میتونید سوار شید و با این کشتی ها برید نزدیک آبشار .خیلی خیلی نزدیک ،برای اینکه خیس نشید هم یه روپوشهای پلاستیکی رو بتون میدن که البته باز هم خیس میشید نزدیک آبشار که میرسید از شدت فشار آب به سختی میتونید چشماتون رو باز کنید بهتره عینک ترجیحا عینک شنا همراهتون داشته باشید.البته توریست های آمریکایی هم تا این قسمت می ان ولی قسمت آمریکایی آبشار اینقدر بیریختِ که کسی جز خودشون نمیره.

یه تونل هم کندن با آسانسور میرید سر تونل و این تونل شما رو میبره درست پشت آبشار یعنی پشت دیوار آبی که آبشار درست کرده.این تونل اونقدر ها جالب نیست 14 دلار هم باید بدید.

بعد از ظهر رفتیم به دهکده کوچولو و گوگولی که نزدیک نایاگرا فالز هست به اسم “نایاگرا آن دِ لیک” (Niagara on the lake) این دهکده پر از باغ های انگورِ و همینطور کارخونه های شراب سازی که اصطلاحا بهشون واینری میکن.تور هایی هم هست که علاقه مند باشید میتونید مراحل ساخت شراب رو از نزدیک ببینید.

قسمت مرکزی دهکده پر از رستورانهای خوشکل و فروشگاه های کوچولو که خیلی هاشون انواع ترشی و مربا بستنی های خوشمزه و … میفروشن.جای فوق الاده زیبا و آرومی هست.اگه تصمیم دارید به مسافرت دو سه روزه تو یه جای زیبا و رمانتیک برید حتما راجع به این دهکده فکر کنید.

غروب دوباره برگشتیم نایاگرا تا نورافشانی رو ببینیم.تا ساعت 10 اونجا بودیم و بعد برگشتیم سمت تورنتو.ولی اینجوری

عکسها رو در ادامه مطلب مشاهده نمایید.

این قسمت کانادایی آبشاره همون که شبیه به نعل اسبِ

اینم قسمت آمریکایی آبشارِ.همونطور که میبینید خیلی بی ریخت و مسخره هم هست.

اینم پلی که بین کانادا و کشور دوست و برادر قرار گرفته

اینم همون فِری که میتونید باهاش تا نزدیک آبشار برید

اینم درشکه های میدون شاه عباسشونِ

اینم یکی از رستورانهای همون دهکده گوگولیِ هست که گفتم.

اینم آبشار نورپردازی شده

اینم یه عکس از ماه شب چهارده تو نایاگرا

این هم عکس یکی از اون واینری ها که گفتم

این هم یکی از مراحل تهیه شراب رو توضیح میده .مرحله خرید رو

این عکس هم تقدیم به همه خواننده های این وبلاگ